این ماده «کار متناوب» را تعریف میکند؛ یعنی کاری که معمولاً پشت سر هم و در ساعتهای پیوسته انجام نمیشود، بلکه فقط در ساعتهای مشخصی از شبانهروز انجام میگیرد.
تبصره این ماده سه نکته را میگوید: اول اینکه فاصلههای میان دورههای کار در اختیار خود کارگر است و لازم نیست در آن فاصلهها در محل کار حاضر باشد. دوم اینکه در کارهای متناوب، مجموع ساعتهای کار و فاصلههای تناوب و کار اضافی، از شروع تا پایان، نباید در یک شبانهروز بیشتر از ۱۵ ساعت شود. سوم اینکه ساعت شروع و پایان کار و فاصلههای تناوب، با توافق دو طرف و با توجه به نوع کار و عرف کارگاه مشخص میشود.