این ماده میگوید «کارگر» در این قانون چه کسی است. بر اساس این متن، کارگر کسی است که سه ویژگی داشته باشد: به درخواست کارفرما کار کند، در مقابل آن کار چیزی به نام حقالسعی بگیرد، و عنوان یا نام شغل او اهمیتی نداشته باشد.
حقالسعی در این ماده معنای گستردهای دارد و فقط مزد ثابت نیست؛ مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را هم در بر میگیرد. همچنین عبارت «به هر عنوان» یعنی اینکه اسم شغل یا قرارداد مهم نیست؛ ملاک، همان کاری است که به درخواست کارفرما انجام میشود و در برابرش حقالسعی پرداخت میگردد.
این متن فقط یک تعریف است و دربارهٔ شرایط دیگر (مثل اینکه چه کسی کارفرما است یا این تعریف شامل چه کسانی نمیشود) چیزی نمیگوید.