این ماده میگوید دو دسته از افراد مشمول مقررات قانون کار نیستند. دستهٔ اول کسانیاند که تابع قانون استخدام کشوری یا قوانین و مقررات خاص استخدامی دیگری هستند؛ یعنی برای آنها مقررات استخدامی جداگانهای وجود دارد. دستهٔ دوم کارگران کارگاههای خانوادگیاند؛ یعنی کارگاههایی که کارشان فقط توسط خود صاحب کار و همسر و خویشاوندان نسبی درجه یک از طبقه اول او انجام میشود.
تبصرهٔ این ماده میگوید این حکم مانع آن نیست که تکالیف دیگری که در فصلهای مختلف همین قانون برای موارد گفتهشده تعیین شده، انجام شود.