ماده ۱۳۱ قانون کار

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در اجرای اصل بیست و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و به منظور حفظ حقوق و منافع مشروع و قانونی و بهبود وضع اقتصادی کارگران و کارفرمایان یک حرفه یا صنعت می‌توانند مبادرت به تشکیل انجمنهای صنفی نمایند. ‌تبصره ۱ - به منظور هماهنگی در انجام وظائف محوله و قانونی انجمنهای صنفی می‌توانند نسبت به تشکیل کانون انجمنهای صنفی در استان و‌کانون عالی انجمنهای صنفی در کل کشور اقدام نمایند. ‌تبصره ۲ - کلیه انجمنهای صنفی و کانونهای مربوطه به هنگام تشکیل موظف به تنظیم اساسنامه با رعایت مقررات قانونی و طرح و تصویب آن در‌مجمع عمومی و تسلیم به وزارت کار و امور اجتماعی جهت ثبت می‌باشند. ‌تبصره ۳ - کلیه نمایندگان کارفرمایان ایران در شورای عالی کار، شورای عالی تامین اجتماعی، شورای عالی حفاظت فنی و بهداشت کار، کنفرانس‌بین‌المللی کار و نظائر آن توسط کانون عالی انجمنهای صنفی کارفرمایان، در صورت تشکیل، انتخاب و در غیر این صورت توسط وزیر کار و امور‌اجتماعی معرفی خواهند شد. ‌تبصره ۴ - کارگران یک واحد، فقط می‌توانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران را داشته باشند. ‌تبصره ۵ - آیین‌نامه چگونگی تشکیل، حدود وظائف و اختیارات و نحوه عملکرد انجمن‌های صنفی و کانونهای مربوطه، حداکثر ظرف مدت یک‌ماه از تاریخ تصویب این قانون، توسط شورای عالی کار تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید. ‌تبصره ۶ - آیین‌نامه نحوه انتخابات نمایندگان مذکور در تبصره ۳ این ماده ظرف یک ماه پس از تصویب این قانون به تصویب وزیر کار و امور‌اجتماعی خواهد رسید.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده به کارگران و کارفرمایان یک حرفه یا صنعت اجازه می‌دهد برای حفظ حقوق و منافع مشروع و قانونی و بهبود وضع اقتصادی، انجمن صنفی تشکیل دهند. متن به اصل بیست و ششم قانون اساسی ارجاع داده است. تبصره‌ها دربارهٔ تشکیل کانون در استان و کانون عالی در کل کشور، تنظیم و تصویب اساسنامه در مجمع عمومی و تسلیم آن به وزارت کار و امور اجتماعی برای ثبت، انتخاب نمایندگان کارفرمایان در شوراها و کنفرانس‌های نام‌برده، محدودیت کارگران یک واحد در انتخاب یکی از سه شکل نمایندگی، و تهیه آیین‌نامه‌های مربوط سخن می‌گوید.

طبق تبصره ۴، کارگران یک واحد فقط می‌توانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران را داشته باشند. طبق تبصره ۳، نمایندگان کارفرمایان ایران در شوراها و کنفرانس‌های ذکرشده توسط کانون عالی انجمن‌های صنفی کارفرمایان، در صورت تشکیل، انتخاب می‌شوند و در غیر این صورت توسط وزیر کار و امور اجتماعی معرفی می‌شوند. تبصره‌های ۵ و ۶ هم مهلت‌هایی برای تهیه آیین‌نامه‌ها تعیین کرده‌اند.

مصادیق واقعی

علی کارگر یک کارگاه است؛ کارگران آن واحد می‌خواهند نماینده داشته باشند. بر اساس تبصره ۴ فقط می‌توانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران را انتخاب کنند، نه همه را با هم.
مریم کارفرمای یک صنعت است و همراه دیگر کارفرمایان همان صنعت انجمن صنفی تشکیل می‌دهد؛ طبق تبصره ۲ باید اساسنامه را با رعایت مقررات قانونی در مجمع عمومی تصویب و برای ثبت به وزارت کار و امور اجتماعی تسلیم کنند.

سؤالات پرتکرار

کارگران و کارفرمایان یک حرفه یا صنعت چه کاری می‌توانند انجام دهند؟

طبق این ماده می‌توانند برای حفظ حقوق و منافع مشروع و قانونی و بهبود وضع اقتصادی، انجمن صنفی تشکیل دهند.

آیا کارگران یک واحد می‌توانند هم شورای اسلامی کار و هم انجمن صنفی داشته باشند؟

نه؛ تبصره ۴ می‌گوید کارگران یک واحد فقط می‌توانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران را داشته باشند.

اساسنامه انجمن صنفی باید چطور تنظیم و به کجا داده شود؟

تبصره ۲ می‌گوید باید با رعایت مقررات قانونی تنظیم، در مجمع عمومی تصویب و برای ثبت به وزارت کار و امور اجتماعی تسلیم شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون کار ←