این ماده درباره مودیانی است که در سامانه مودیان ثبتنام نمیکنند و همچنین خردهفروشیها و واحدهای صنفی که مستقیم با مصرفکننده نهایی در ارتباطاند. اگر این افراد از پایانه فروشگاهی استفاده نکنند، از امتیازی که در ماده ۴ این قانون گفته شده بهرهمند نمیشوند. سازمان مالیاتی موظف است مالیات مربوط به فروش آنان را با هر روش ممکن، مثل مراجعه به محل فعالیت و بررسی دفاتر و اسناد فیزیکی یا الکترونیکی یا هر مدرک و قرینهای که به دست میآورد، تعیین و مطالبه کند.
در تعیین این مالیات، هیچ اعتبار مالیاتی برای خریدهای این مودیان در نظر گرفته نمیشود. اگر آنان به میزان فروشی که سازمان اعلام کرده اعتراض داشته باشند، میتوانند با ارائه اسناد و مدارک مثبته به مراجع دادرسی مالیاتی مراجعه کنند.
تبصره این ماده میگوید اگر مودی پیش از دادرسی یا در جریان آن به عضویت سامانه مودیان درآید، سازمان باید اعتبار مالیاتی او را همانطور که سامانه مودیان اعلام کرده بپذیرد و از بدهی مالیاتیاش کسر کند.