این ماده به سازمان مالیاتی اجازه میدهد مودیانی که فروش سالانهشان کمتر از بیست و پنج برابر معافیت موضوع ماده (84) قانون مالیاتهای مستقیم است را از صدور صورتحساب الکترونیکی معاف کند. برای این مودیان، مالیات و عوارض بر اساس میزان فروش در هر دوره مالیاتی و ضریبی که سازمان تعیین میکند محاسبه میشود و پس از کسر اعتبار قابل قبول دریافت میگردد. ضریب بر اساس نوع کسبوکار، ترکیب اقلام خریداریشده ثبتشده در سامانه مودیان و نرخ مالیات بر ارزش افزوده اقلام خرید و فروش، در چارچوب آییننامهای که سازمان تهیه و هیات وزیران تصویب میکند محاسبه میشود.
اگر سایر مودیان از مودیانی که از این معافیت استفاده میکنند خرید کنند، خریدشان مبنای اعتبار مالیاتی نیست و به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی پذیرفته نمیشود. مصرفکنندگان نهایی که از این مودیان خرید کنند، مشمول حکم ماده (18) این قانون نمیشوند. همچنین رسید کارتخوان یا درگاه پرداخت الکترونیکی مودیان با فروش سالانه بیش از نصاب، با رعایت تبصرههای (1) و (2)، از ابتدای دومین دوره بعد از اتمام دوره عبور فروش سالانه از آن میزان، صورتحساب الکترونیکی محسوب نمیشود.
تبصره (1) نصاب این ماده را برای سالهای 1402، 1403 و 1404 به ترتیب 150، 100 و 50 برابر معافیت موضوع ماده (84) تعیین میکند. تبصره (2) میگوید تا پایان سال 1404 رسید کارتخوان یا درگاه پرداخت الکترونیکی کلیه مودیانی که عرضهکننده کالا و خدمات واحد هستند یا کالاها و خدماتشان مشمول نرخ مالیات بر ارزش افزوده یکسان است، صورتحساب الکترونیکی محسوب میشود.