این ماده تنها یک جمله دارد و در آن گفته شده که «با توجه به قسمت اخیر ماده ۱۴ لایحه قانونی استقلال کانون وکلاء مصوب ۱۳۳۳»، این ماده (ماده ۵۲ قانون وکالت) منسوخ است. به زبان ساده، خودِ متن اعلام میکند که این ماده دیگر یک مقررهٔ جاری نیست و علت آن هم ارجاع به بخش پایانی ماده ۱۴ آن لایحه است.
متن هیچ حکم، مجازات، مهلت یا شرط جداگانهای بیان نمیکند و دربارهٔ محتوای ماده ۱۴ لایحه هم توضیحی نمیدهد؛ فقط به آن ارجاع داده است. بنابراین از روی همین متن نمیتوان فهمید آن قسمت از ماده ۱۴ چه چیزی را مقرر کرده است.