این ماده دربارهٔ وظیفهٔ وکیل در اطلاعرسانی به موکل است. بر اساس آن، وقتی حکم، قرار یا اخطاریهای به وکیل ابلاغ میشود و آن ابلاغ کاری را بر عهدهٔ موکل میگذارد — مثل انجام دادن یک کار یا پرداخت وجه — وکیل باید در اسرع وقت و بهصورت کتبی (نوشتهشده) به موکل یا به کسی که امور او را اداره میکند خبر بدهد.
هدف این حکم آن است که حق موکل از بین نرود؛ یعنی وکیل نباید کاری کند که موکل از موضوع بیخبر بماند و به همین دلیل فرصتی را برای انجام تکلیف یا پرداخت از دست بدهد. در متن این ماده تبصرهای ذکر نشده است.