این ماده میگوید وکیلها باید وکالتهایی را که به آنها ارجاع میشود قبول کنند. این ارجاع در چارچوب قوانین و مقررات انجام میشود و دو نوع وکالت را در بر میگیرد: وکالت حقوقی و وکالت جزائی.
تبصرهٔ این ماده توضیح میدهد که منظور از «وکالت انتخابی» چیست: وکالتی که در امور جزائی از طرف محکمه و در امور حقوقی از طرف کانون به وکیل ارجاع میشود. یعنی این نوع وکالت، انتخابی خودِ وکیل نیست، بلکه از سوی این دو مرجع به او محول میشود.
نکتهٔ مهم اینکه متن، جزئیات بیشتر مثل شرایط، استثناها یا پیامدهای رد کردن این وکالت را بیان نکرده است؛ همچنین به «حدود قوانین و نظامات» اشاره کرده بدون اینکه آنها را در همین متن مشخص کند. متن همچنین به هیچ مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.