این ماده دربارهٔ وکلایی است که «حق وکالت در توکیل» دارند؛ یعنی در آن پرونده میتوانند وکیل دیگری را برای انجام کار وکالت تعیین کنند. بر اساس بخش اول، اگر چنین وکیلی در جلسهٔ مقرر حاضر نشود، هیچ عذری برای غیبت او پذیرفته نمیشود.
بخش دوم حالتی را میگوید که یک وکیل در یک ساعت در دو محکمه دعوت شده باشد. در این حالت باید به یکی از آن دو محکمه که نسبت به دعوی مطروح در آنجا حق وکالت در توکیل دارد وکیل بفرستد و در محکمهٔ دیگر خودش حاضر شود.
در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.