این ماده دربارهٔ کسانی است که معلومات کافی برای وکالت دارند، اما شغلشان وکالت در دادگاهها (عدلیه) نیست. اگر چنین شخصی بخواهد برای خویشاوندان سببی یا نسبی خود تا درجهٔ دوم از طبقهٔ سوم وکالت کند، ممکن است به او در سال سه نوبت «جواز وکالت اتفاقی» داده شود.
«وکالت اتفاقی» در این متن به معنای اجازهٔ وکالت موردی است. متن نمیگوید این اجازه حتماً داده میشود؛ با عبارت «ممکن است» از امکان صدور آن صحبت کرده است.
این ماده فقط همین شرایط را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات بیشتر، مانند نحوهٔ درخواست یا مرجع صدور جواز، در همین متن چیزی گفته نشده است.