این ماده دربارهٔ حالتی است که یک قاضی احتمال میرود جرم عمدی انجام داده باشد. در چنین حالتی، دادستان موضوع را بررسی میکند و اگر دلایل و نشانهها بهگونهای باشد که اتهام را جدی نشان دهد، از «دادگاه عالی» میخواهد که آن قاضی را تا زمانی که رأی قطعی صادر و اجرا شود، از کار قضایی معلق کند. دادگاه عالی هم پس از بررسی دلایل، تصمیم مناسب را میگیرد.
تبصره ۱ میگوید مرجع کیفری صالح (یعنی مرجعی که صلاحیت رسیدگی کیفری دارد) هم میتواند برای انجام اقدام لازم، تعلیق قاضی را از دادستان بخواهد. تبصره ۲ تکلیفی برای دادستان تعیین میکند: پیش از آنکه دربارهٔ تعلیق قاضی نظر بدهد، باید به او اطلاع دهد که میتواند ظرف یک هفته پس از ابلاغ، حرفهای خود را کتبی بگوید یا در دادسرا حاضر شود؛ دادگاه عالی هم در صورت اقتضاء همین کار را میکند.
تبصره ۳ به حالتی مربوط است که درخواست تعلیق از سوی دادسرا یا دادگاه عالی رد شود؛ در این صورت اگر بعداً دلیل جدیدی پیدا شود، مرجع کیفری صالح میتواند بررسی دوبارهٔ موضوع تعلیق را از دادستان درخواست کند.