ماده ۳۸ قانون نظارت بر رفتار قضات

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اجرای احکام قطعی دادگاه‌های عالی برعهده دادسرا است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده یک حکم کوتاه دربارهٔ «اجرای حکم» است: وقتی دادگاه‌های عالی در یک پرونده حکم قطعی صادر می‌کنند، کارِ اجرا کردن آن حکم بر عهدهٔ دادسرا است. «حکم قطعی» یعنی حکمی که دیگر قابل شکایت و تغییر نیست و باید عملی شود.

این ماده جایگاهش در فصل سوم این قانون و در بخش آیین رسیدگی به تخلفات انتظامی است؛ یعنی در همین چارچوب سخن می‌گوید. متن ماده فقط این را می‌گوید که مسئول اجرا «دادسرا» است و توضیح نمی‌دهد که منظور کدام دادسرا است، اجرا با چه روش و تشریفاتی انجام می‌شود، یا اگر دادسرا اجرا نکند چه اتفاقی می‌افتد. این بخش‌ها در همین متن روشن نیست.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی در یک پروندهٔ انتظامی، حکم قطعی دادگاه عالی را دریافت کرده است. بر اساس این ماده، پیگیری و اجرای آن حکم وظیفهٔ دادسرا است، نه خودِ شخص محکوم‌علیه.
فرض کنید مریم از نتیجهٔ یک پرونده در دادگاه عالی مطلع شده و می‌پرسد چه کسی این حکم را به مرحلهٔ عمل می‌رساند. طبق این ماده، پاسخ این است که این کار بر عهدهٔ دادسرا است.

سؤالات پرتکرار

حکم قطعی دادگاه عالی را چه کسی اجرا می‌کند؟

طبق این ماده، اجرای احکام قطعی دادگاه‌های عالی بر عهدهٔ دادسرا است.

منظور از «حکم قطعی» چیست؟

این متن خودش تعریف نکرده؛ فقط گفته اجرای «احکام قطعی» دادگاه‌های عالی با دادسرا است. به‌طور کلی حکم قطعی حکمی است که دیگر قابل شکایت نیست، اما تعریف دقیق آن در همین متن نیامده است.

اگر دادسرا حکم را اجرا نکند چه می‌شود؟

این متن دربارهٔ این حالت هیچ چیزی نگفته و پاسخی برای آن ندارد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون نظارت بر رفتار قضات ←
ماده ۳۸ قانون نظارت بر رفتار قضات — لویادسک