این ماده دربارهٔ افرادی است که به دلیل شغلشان — مانند مأموران صلاحیتدار و ضابطان دادگستری، مدیران و کارکنان بخشهای دولتی، عمومی، خصوصی و قضایی — آثار مستهجن در اختیارشان قرار میگیرد. اگر با سوءنیت یا برای استفاده مالی این آثار را منتشر کنند و از مصادیق مفسدفیالارض نباشند، به دو تا پنج سال حبس و ده سال محرومیت از حقوق اجتماعی و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم میشوند.
اگر همین موارد بر اثر سهلانگاری افشا شود، مسامحهکننده به مجازات تا یک سال حبس و جزای نقدی از ۸۲,۵۰۰,۰۰۰ تا ۳۳۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال محکوم میشود.
در ابتدای متن عبارت «جزای نقدی ۱۴۰۳/۳/۳۰» آمده است که روشن نیست در این متن دقیقاً به چه معناست. همچنین متن دربارهٔ حالتی که فرد از مصادیق مفسدفیالارض باشد، مجازاتی برای همین موارد بیان نکرده است.