این قانون دربارهٔ فعالیتهای غیرمجاز در امور سمعی و بصری است؛ کارهایی مثل جعل یا تعویض برچسب رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تکثیر بدون مجوز آثار مجاز، و فعالیت تجاری در تولید، توزیع، تکثیر و عرضه آثار صوتی و تصویری بدون مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. برای این کارها جریمه نقدی، جبران خسارت صاحبان اثر، و در موارد مربوط به آثار مستهجن یا مبتذل مجازاتهایی مثل حبس، شلاق، ضبط تجهیزات و محرومیت اجتماعی پیشبینی شده است.
مادههای ۳ تا ۶ به آثار مستهجن و مبتذل و سوءاستفاده از آنها میپردازند: تعیین مجازات برای عوامل تولید، تکثیر و توزیع، دارندگان این آثار، استفاده از صغار، تهدید و افشای آثار برای سوءاستفاده جنسی یا اخاذی، تهیه فیلم یا عکس از محلهای اختصاصی بانوان یا مراسم خانوادگی، و اینکه متأهل بودن مرتکب در جرم تکثیر، انتشار یا توزیع عمده اثر مستهجن مانع مجازات نیست. در برخی موارد اگر عمل از مصادیق مفسدفی الارض شناخته شود، به مجازات آن محکوم میشود و در غیر آن، مجازاتهای مقرر در همین قانون اعمال میشود.
مادههای ۷ تا ۱۲ به زیاندیده، انتشار توسط کارکنان و مأموران، پلمپ مکانهای مرتبط، انتشار الکترونیکی، مرجع رسیدگی و تحویل تجهیزات مربوط میپردازند. زیاندیده حق مطالبه خسارت دارد و در حالت خاصی که بزهدیده مکره باشد و موضوع صدر ماده ۴ باشد، مرتکب به پرداخت ارش البکاره، مهر المثل یا هر دو حسب مورد محکوم میشود. انتشار آثار مستهجن و مبتذل از راه ارتباطات الکترونیکی و سایتهای کامپیوتری از مصادیق تکثیر و انتشار شمرده شده و رسیدگی به جرایم این قانون در صلاحیت دادگاههای انقلاب است. تجهیزات ضبطشده به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تحویل داده میشود.
ماده ۱۳ میگوید از تاریخ تصویب این قانون، قوانین مغایر بیاثر میشوند و قانونی با عنوان «نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیتهای غیرمجاز مینمایند» مصوب ۱۳۷۲/۱۱/۲۴ نیز بیاثر میشود. متن در چند جا به ابهام یا ارجاع به ماده دیگر اشاره دارد؛ مثلاً ماده ۷ به صدر ماده ۴ ارجاع داده و محتوای آن در این متن نیامده است، و در ابتدای ماده ۱ و ماده ۸ عبارتی دربارهٔ «جزای نقدی ۱۴۰۳/۳/۳۰» آمده که در همین متن توضیح بیشتری دربارهٔ آن نیامده است.