این ماده دربارهٔ کسی است که در دادگاه اعسار (ناتوانی در پرداخت دین) حکم اعسار میگیرد، اما دادگاه تشخیص میدهد او با هدف فرار از پرداخت دین تقصیری کرده که باعث اعسارش شده است. در این حالت دادگاه با توجه به میزان بدهی، نوع تقصیر، و تعداد و تکرار آن، او را به مدت شش ماه تا دو سال به یک یا چند مورد از شش محرومیت زیر محکوم میکند.
محرومیتها عبارتاند از: ممنوعیت خروج از کشور؛ ممنوعیت تأسیس شرکت تجارتی؛ ممنوعیت عضویت در هیئت مدیره شرکتهای تجارتی؛ ممنوعیت مدیرعاملی در شرکتهای تجارتی؛ ممنوعیت دریافت اعتبار و هرگونه تسهیلات از بانکها و مؤسسات مالی و اعتباری عمومی و دولتی، به جز وامهای ضروری؛ و ممنوعیت دریافت دسته چک.
در متن این ماده تبصرهای ذکر نشده است.