این ماده میگوید اگر کسی با عمل خود به دیگری زیان بزند و این زیان مادی (مثل از بین رفتن مال یا هزینهای که تحمیل شده) یا معنوی (مثل آسیب به حیثیت و آبرو) باشد، دادگاه پس از بررسی و اثبات موضوع، او را به جبران همان خسارت محکوم میکند.
نکتهٔ مهم این است که دادگاه فقط همان نوع خسارتی را که وارد شده به جبران محکوم میکند؛ یعنی اگر زیان فقط مادی بوده، جبران همان خسارت مادی و اگر فقط معنوی بوده، جبران همان خسارت معنوی مورد حکم قرار میگیرد.
این متن به جزئیات نحوهٔ رسیدگی، میزان خسارت یا شرایط دیگر اشارهای نکرده و در این باره ساکت است.