این ماده دربارهٔ کسی است که به حیثیت و اعتبار شخصی یا خانوادگیاش لطمه خورده است. چنین فردی میتواند از کسی که این لطمه را وارد کرده، جبران زیان مادی و معنوی خود را بخواهد. یعنی هم خسارتهایی که به شکل پول و مال قابل اندازهگیری است و هم خسارتهایی مانند آسیب به آبرو و اعتبار.
علاوه بر این، هرگاه اهمیت زیان و نوع تقصیر چنین اقتضا کند و تقصیر هم اثبات شود، دادگاه میتواند در کنار حکم به خسارت مالی، راههای دیگری هم برای جبران انتخاب کند؛ مثل الزام شخص به عذرخواهی یا درج حکم در روزنامهها و مواردی مانند این. ذکر این نمونهها در متن با عبارت «و امثال آن» آمده، یعنی راههای دیگر هم ممکن است.
نکتهای که در متن صریح نیست این است که معیار دقیق «اهمیت زیان» و «نوع تقصیر» چگونه سنجیده میشود؛ متن این را باز نکرده است.