این ماده دربارهٔ حق ارتفاق نسبت به ملک غیر است؛ یعنی استفاده از ملک دیگری به شکلی خاص. بر اساس این متن، هیچکس نمیتواند ناودان خانهٔ خود را به سمت ملک شخص دیگر بگذارد، یا آب باران را از پشتبام خود به پشتبام یا ملک همسایه سرازیر کند، یا برف را روی ملک دیگری بریزد.
تنها راهی که این کارها مجاز میشود، گرفتن اجازه (اذن) از صاحب آن ملک است. اگر این اجازه نباشد، این کارها از نظر این ماده مجاز نیستند. متن دربارهٔ اینکه در صورت تخلف چه اتفاقی میافتد یا چه خسارتی باید پرداخت شود، چیزی نگفته است.