این ماده دربارهٔ زنی است که غیرایرانی بوده و از راه ازدواج با یک مرد ایرانی، ایرانی شده است. چنین زنی میتواند بعد از طلاق یا بعد از فوت شوهر ایرانیاش، دوباره به تابعیت نخست خودش برگردد؛ به شرط اینکه این تصمیم را کتبا به وزارت امور خارجه اطلاع بدهد.
اما یک استثنا وجود دارد: اگر این زن شوهرش فوت کرده باشد و از همان شوهر فرزندی داشته باشد، تا وقتی آن فرزند به ۱۸ سال تمام نرسیده نمیتواند از این حق برگشت به تابعیت قبلی استفاده کند. همچنین زنی که طبق این ماده تبعه خارجه میشود، حق مالکیت اموال غیرمنقول (مانند زمین و خانه) ندارد، مگر در همان حدودی که برای اتباع خارجه اجازه داده شده است. اگر چنین زنی بیش از آن حد مجاز، ملک غیرمنقول داشته باشد یا بعدا از راه ارث بیش از آن حد به او برسد، باید در فاصلهٔ یک سال از تاریخ خروج از تابعیت ایران یا از تاریخ دارا شدن آن ملک ارثی، مقدار اضافه را به یکی از روشها به اتباع ایران منتقل کند؛ در غیر این صورت آن اموال با نظارت مدعیالعموم (نمایندهٔ دادسرا) محل فروخته میشود و پس از کسر هزینههای فروش، پول آن به خودش پرداخت میشود.