این ماده دو نکته را بیان میکند. اول اینکه هر انسان، صرفنظر از هر ویژگی، از حقوق مدنی بهرهمند است؛ یعنی بهطور کلی حقهایی برای او در نظر گرفته شده است.
نکته دوم این است که بهرهمند بودن از حق با توانایی اجرا کردن آن حق فرق دارد. طبق این ماده، هیچکس نمیتواند حقوق خود را عملاً اعمال و اجرا کند مگر اینکه برای این کار «اهلیت قانونی» داشته باشد. اهلیت قانونی یعنی صلاحیت و توانایی قانونی برای انجام دادن کارها و اعمال حقوقی.
این متن دربارهٔ اینکه اهلیت قانونی چگونه به دست میآید یا چه کسی آن را ندارد توضیحی نمیدهد و در این مورد ساکت است.