این ماده دو حالت را دربارهٔ سهمالارث وارثان «صاحب فرض» بیان میکند. صاحبان فرض کسانی هستند که سهمشان در قانون بهطور معین تعیین شده است.
حالت اول: اگر چند نفر صاحب فرض باشند و دارایی بهجاماندهٔ میت برای دادن سهم مقرر همه آنها کافی نباشد، کمبود به سهم «بنت» یعنی دختر و «بنتین» یعنی دخترها وارد میشود.
حالت دوم: اگر بعد از کنار گذاشتن سهم صاحبان فرض، دارایی اضافه بیاید و وارثی نباشد که این اضافه را از راه قرابت ببرد، اضافه بین صاحبان فرض و بر اساس مقررات مواد فوق تقسیم میشود. اما زوج و زوجه در همه حال، و مادر در صورتی که حاجب داشته باشد، از این اضافه چیزی نمیبرند. متن به «مقررات مواد فوق» ارجاع داده، ولی جزئیات آن مواد را بیان نکرده است. همچنین واژهٔ «حاجب» در همین متن توضیح داده نشده است.