این ماده دربارهٔ وضعیتی است که شخصی فوت کرده و هیچ فرزند یا نوهای (اولاد یا اولادِ اولاد، در هر درجه) از او باقی نمانده است. در چنین حالتی سرنوشت ارث میان پدر و مادر او مشخص میشود.
اگر فقط یکی از پدر یا مادر زنده باشد، همهٔ اموال بهجامانده به همان یک نفر میرسد. اما اگر هم پدر و هم مادر زنده باشند، یکسوم ترکه به مادر و دوسوم آن به پدر تعلق میگیرد.
یک استثنا هم در متن آمده: اگر مادر «حاجب» داشته باشد، سهم او به یکششم کاهش مییابد و بقیهٔ ترکه به پدر میرسد. واژهٔ «حاجب» در همین متن توضیح داده نشده و معلوم نیست چه کسی یا چه چیزی حاجب به شمار میآید؛ این بخش از متن برای خوانندهٔ غیرحقوقدان مبهم است.