این ماده میگوید سهم معین (که در قانون به آن «فرض» میگویند) سه وارث، یکششم (سُدس) از اموال بهجامانده از میت («ترکه») است. این سه وارث عبارتاند از: پدر، مادر، و خویشاوند مادری (که در متن «کلاله اُمی» نامیده شده) در صورتی که تنها باشد.
منظور از «کلاله اُمی» خویشاوند نسبی از طرف مادر است، مثل خواهر یا برادر مادری. عبارت «اگر تنها باشد» یعنی در حالتی که فقط یک نفر از این خویشاوندان مادری وجود داشته باشد.
متن این ماده بسیار کوتاه است و جز بیان همین یکششم بودن سهم، توضیح بیشتری نمیدهد؛ مثلاً روشن نمیکند که این یکششم بهطور جداگانه سهم هر یک از این وارثان است یا مجموع سهم آنان، و شرایط دیگر ارث را هم مشخص نمیکند.