این ماده یک تقسیمبندی کلی از ورثه را بیان میکند و میگوید ارثبردن همه وارثان به یک شکل نیست.
بر اساس این متن، وارثان سه دستهاند: دستهای همیشه «به فرض» ارث میبرند، دستهای همیشه «به قرابت» ارث میبرند، و دستهای هستند که بسته به شرایط، گاهی به فرض و گاهی به قرابت ارث میبرند.
«فرض» یعنی سهم معیّن و از پیش تعیینشده، و «قرابت» یعنی ارثبردن بر پایه نسبت خویشاوندی. این ماده فقط همین تقسیمبندی کلی را توضیح میدهد و خودش سهمها، مقدارها یا اینکه کدام وارث در کدام دسته است را مشخص نمیکند.