این ماده یک استثنا بر حکم «مادهٔ فوق» (یعنی مادهٔ پیش از خودش در قانون مدنی) است. طبق این ماده، اگر قتل عمدیِ مورث (شخصی که از او ارث میبرند) به حکم قانون باشد یا برای دفاع انجام شده باشد، مفاد مادهٔ پیشین در آن مورد اجرا نمیشود.
توجه کنید که متن همین ماده، محتوای مادهٔ پیشین را بیان نکرده و فقط به آن ارجاع داده است؛ بنابراین در اینجا فقط میتوان گفت در دو حالت «اجرای حکم قانون» و «دفاع»، حکم آن ماده اعمال نمیشود. با نگاه به جایگاه این ماده در فصل «شرایط و موانع ارث»، موضوع آن به ارث مربوط است.