این ماده دربارهٔ حالتی است که یکی از وارثان «غایب مفقودالاثر» باشد؛ یعنی کسی که از او خبری نیست و معلوم نیست زنده است یا مرده. در این حالت، سهم او از ارث کنار گذاشته میشود و تقسیم ارث بدون او نهایی نمیشود، تا زمانی که وضعیت او روشن شود.
اگر بعداً معلوم شود که این وارث پیش از «مورث» (کسی که ارث از او به جا مانده) فوت کرده بوده، سهمی که کنار گذاشته شده بود به سایر وارثان برمیگردد. اما اگر چنین چیزی معلوم نشود، آن سهم به خودِ فرد غایب میرسد یا اگر او هم فوت کرده باشد، به وارثان خودش میرسد.