این ماده دربارهٔ اموال کسی است که غایب مفقودالاثر است؛ یعنی از او خبری نیست و اثری از او پیدا نمیشود. بر اساس این متن، اموال چنین شخصی بین ورثه تقسیم نمیشود، مگر در دو حالت: اول اینکه فوت او ثابت شود، دوم اینکه مدتی بگذرد که عادتاً چنین شخصی دیگر زنده نمیماند.
متن ماده مدت مشخصی را تعیین نکرده و نگفته است که این مدت چقدر است یا چه کسی و چگونه باید فوت یا گذشتن آن مدت را ثابت کند. فقط همین دو شرط را برای اجازهٔ تقسیم اموال ذکر کرده است.