این ماده میگوید یکی از راههایی که باعث میشود کسی از دیگری ارث ببرد، رابطهٔ زوجیت است. یعنی اگر یکی از دو همسر فوت کند و همسر او در همان زمان زنده باشد، آن همسر زنده در شمار کسانی قرار میگیرد که به این سبب (زوجیت) ارث میبرد.
نکتهٔ اصلی متن، شرط «زنده بودن در حین فوت دیگری» است؛ یعنی ارثبردن همسر به این وابسته است که در لحظهٔ فوت همسرش زنده باشد. این ماده فقط همین موضوع را بیان میکند و دربارهٔ مقدار سهمالارث، ترتیب سایر وارثان یا شرایط دیگر چیزی نمیگوید.