این ماده درباره وصیت میگوید: اگر چیزی که به وصیت داده شده، یک بخش مشترک از کل دارایی بهجامانده از متوفی باشد (نه یک مال مشخص و جدا)، مثل یکچهارم یا یکسوم، آنوقت کسی که وصیت به نفع او شده با وارثان در همان مقدار از دارایی بهجامانده شریک میشود.
«مشاعاً» یعنی این سهم به شکل مشترک و تقسیمنشده است؛ یعنی موصیله و ورثه هر دو در همان مقدار از ترکه سهیماند. متن ماده فقط همین حکم را بیان میکند و دربارهٔ شرایط دیگر چیزی نگفته است.