این ماده دربارهٔ کسی است که با قصد خودکشی به خودش آسیب میزند؛ مثلاً خود را زخمی میکند یا مسموم میکند یا کارهای دیگری از این نوع انجام میدهد که به کشته شدن میانجامد. اگر چنین شخصی پس از آن اقدام، وصیت کند، آن وصیت در صورتی که منجر به مرگ او شود باطل است؛ یعنی اثری ندارد.
اما اگر آن اقدام بهطور اتفاقی به مرگ او منتهی نشود، وصیتی که کرده معتبر است. بنابراین معیار روشن در این متن این است که سرنوشت وصیت به این بستگی دارد که آن اقدام به مرگ بیانجامد یا نه.