این ماده یک شرط برای وصیتکننده (موصی) تعیین میکند: کسی که وصیت میکند، باید نسبت به «مورد وصیت» یعنی همان مال یا موضوعی که دربارهٔ آن وصیت میکند، «جائز التصرف» باشد. جائز التصرف یعنی کسی که از نظر قانونی اجازه و اختیار تصرف در آن مال را دارد و منع قانونی جلوی او را نگرفته است.
باید توجه کرد که این ماده فقط همین شرط را بیان کرده و توضیح نداده که جائز التصرف بودن چطور مشخص میشود یا اگر موصی چنین وضعیتی نداشته باشد، وصیت چه سرنوشتی پیدا میکند. همچنین، شرط به «مورد وصیت» مربوط است، نه به کل دارایی شخص.