این ماده میگوید اگر مالی از طریق بیع (خرید و فروش) فروخته شده باشد و این بیع «خیاری» باشد، یعنی در آن حق فسخ یا خیار وجود داشته باشد، همین خیاری بودن باعث نمیشود که فردی که حق شفعه دارد نتواند از حق شفعه استفاده کند.
به عبارت ساده، متن فقط میگوید خیاری بودن بیع مانع اخذ به شفعه نیست. این ماده شرایط دیگر شفعه یا جزئیات آن را توضیح نمیدهد و فقط همین یک حکم را بیان کرده است.