این ماده دربارهٔ «هبه» یعنی هدیه دادن است و یک حالت خاص را بیان میکند: اگر خودِ مالِ هدیهشده از قبل در دست کسی باشد که هدیه به او داده شده (که در متن «متهب» نامیده شده)، دیگر لازم نیست آن مال دوباره به او تحویل داده شود. به تحویل گرفتن مال، «قبض» میگویند.
به زبان ساده، وقتی مال هدیهشده پیشاپیش در اختیار گیرندهٔ هدیه است، همان در اختیار داشتن کافی است و کار دیگری لازم نیست.
این ماده فقط همین حالت را میگوید و دربارهٔ حالتهای دیگر و جزئیات بیشتر چیزی بیان نمیکند.