این ماده دربارهٔ «وقف» است. در وقف، کسی که مال را وقف میکند («واقف») میتواند برای سرپرست یا مدیر موقوفه («متولی») ویژگی خاصی را شرط کند؛ مثلاً شرط کند که متولی باید فلان خصوصیت را داشته باشد.
ماده میگوید اگر واقف چنین ویژگی مشخصی را شرط کرده باشد و بعد آن متولی آن ویژگی را از دست بدهد، از سمت خود برکنار میشود. به این برکناری، «منعزل شدن» میگویند؛ یعنی دیگر متولی نیست.
این ماده فقط حالت «شرط کردن یک وصف خاص» را بیان میکند و دربارهٔ حالتی که واقف هیچ وصفی را شرط نکرده باشد، چیزی نمیگوید.