این ماده دربارهٔ قرارداد «رهن» است. در رهن، کسی که مالی را بهعنوان وثیقه میدهد (راهن) و کسی که طلبش با آن مال تضمین میشود (مرتهن) با هم توافق میکنند. طبق این ماده، اگر در قرارداد شرط شود که مرتهن حق فروش مال رهنگذاشتهشده (عین مرهونه) را ندارد، این شرط باطل است.
توجه کنید که متن ماده فقط دربارهٔ باطل بودن همین شرط حرف میزند و توضیح نمیدهد که اگر این شرط باطل شد، چه اتفاقی برای بقیهٔ قرارداد میافتد؛ این بخش در متن نیامده و در اینجا نمیتوان دربارهٔ آن اظهارنظر کرد.