این ماده میگوید اگر در «طرف مصالحه» یا در «مورد صلح» اشتباهی رخ داده باشد، صلح باطل است. «صلح» یک نوع توافق میان دو طرف است و «طرف مصالحه» به کسی گفته میشود که طرف این توافق است. اشتباه در طرف مصالحه یعنی در شناخت یا تعیین طرف صلح اشتباه شود.
همچنین «مورد صلح» یعنی موضوعی که صلح دربارهٔ آن انجام میشود. اگر در خود این موضوع اشتباه شود، بر اساس این متن صلح باطل است. این ماده فقط همین دو حالت را بیان میکند و توضیح نمیدهد که اشتباه دقیقاً چیست، چگونه اثبات میشود یا باطل بودن صلح چه آثاری دارد. در همین متن نیز تبصره یا ارجاع به مادهٔ دیگری دیده نمیشود.