این ماده بسیار کوتاه است و فقط یک حکم را بیان میکند: حق شفعه در صلح وجود ندارد، حتی اگر آن صلح در مقام و به قصد بیع انجام شده باشد.
برای فهم ساده: «شفعه» حقی است که برای شریک در یک مال مشترک شناخته شده و به او اجازه میدهد در شرایطی سهم شریک دیگر را که به شخص دیگری منتقل شده، خودش به دست آورد. اما طبق همین ماده، اگر انتقال از راه «صلح» انجام شده باشد، این حق وجود ندارد؛ حتی اگر طرفین صلح را بهعنوان جانشین بیع و با همان هدف فروش انجام داده باشند.
توجه: این متن تعریف شفعه، شرایط آن یا استثناهای دیگر را بیان نمیکند و در اینجا فقط همین یک حکم گفته شده است.