این ماده شش حالتی را نام میبرد که در آنها کفیل از تعهد خود آزاد (بری) میشود. در این متن سه واژه به کار رفته است: «کفیل» یعنی کسی که تعهد را پذیرفته، «مکفول» یعنی شخصی که تعهد دربارهٔ حاضر کردن اوست، و «مکفولله» یعنی کسی که این حق به نفع او به وجود آمده است.
حالتهای ششگانه بر پایهٔ همین متن عبارتاند از: ۱) اگر کفیل مکفول را به همان شکلی که تعهد کرده بود حاضر کند؛ ۲) اگر مکفول خودش در زمان تعیینشده حاضر شود؛ ۳) اگر ذمهٔ مکفول به هر شکلی از حقی که مکفولله بر او دارد آزاد شود؛ ۴) اگر مکفولله خودش کفیل را بری کند؛ ۵) اگر حق مکفولله به هر شکلی به شخص دیگری منتقل شود؛ ۶) اگر مکفول فوت کند.
این ماده فقط همین شش مورد را بیان میکند و دربارهٔ اینکه این متن معتبر است یا اصلاح یا نسخ شده، یا دربارهٔ محتوای مواد دیگر، چیزی در آن نیامده است.