این ماده درباره «کفالت» است؛ یعنی وقتی کسی ضامن میشود که تعهد یا بدهی شخص دیگری را انجام دهد. متن میگوید کفالت دو حالت میتواند داشته باشد: «مطلق» یا «موقت».
کفالت مطلق یعنی ضمانت بدون تعیین مدت زمانی خاص. کفالت موقت یعنی ضمانت برای یک بازهٔ زمانی مشخص است.
نکتهٔ اصلی این ماده این است که اگر کفالت موقت باشد، باید مدت آن روشن و معلوم باشد؛ یعنی نتوان آن را مبهم گذاشت.