این ماده دربارهٔ کفالت است. میگوید برای اینکه کفالت درست باشد، لازم نیست کفیل بداند که واقعاً حقی بر عهدهٔ مکفول (کسی که بدهی او را کفالت میکند) ثابت شده است. همین که مکفولله (طلبکار) ادعا کند چنین حقی دارد، کافی است؛ حتی اگر مکفول آن بدهی را انکار کند.
به زبان ساده، زمان کفالت، کفیل باید از وجود ادعای طلبکار مطلع باشد یا آن ادعا مطرح باشد، نه اینکه یقین داشته باشد بدهی در دادگاه ثابت شده است. متن این ماده دربارهٔ مقدار بدهی یا شرایط دیگر کفالت چیزی نمیگوید.