ماده ۷۰۲ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر گاه ضمان مدت داشته باشد مضمون‌له نمی‌تواند قبل از انقضاء مدت مطالبه طلب خود را از ضامن کند اگرچه دین حال باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید اگر قرارداد ضمان دارای مدت باشد، طلبکاری که طلبش به ضامن سپرده شده نمی‌تواند پیش از تمام شدن آن مدت، طلب خود را از ضامن بخواهد.

این حکم حتی در صورتی هم که خودِ دین «حال» باشد، یعنی زمان پرداختش رسیده باشد، جاری است. به بیان ساده، مدت‌دار بودن ضمان باعث می‌شود مطالبه از ضامن تا پایان مدت به تأخیر بیفتد.

مصادیق واقعی

علی به مریم بدهکار است. حسن ضامن پرداخت دین علی می‌شود و در ضمان مدت تعیین می‌شود. مریم تا پایان آن مدت نمی‌تواند از حسن مطالبه کند.
دین علی به مریم حال است و باید پرداخت شود، اما ضمان حسن مدت دارد. مریم نمی‌تواند قبل از پایان مدت ضمان از حسن طلبش را بخواهد.

سؤالات پرتکرار

اگر ضمان مدت داشته باشد، آیا طلبکار می‌تواند پیش از پایان مدت از ضامن طلبش را بخواهد؟

نه. بر اساس این ماده، مضمون‌له نمی‌تواند قبل از انقضای مدت، طلب خود را از ضامن مطالبه کند.

اگر خود دین فوراً قابل مطالبه باشد، باز هم نمی‌توان از ضامن خواست؟

اگر ضمان مدت داشته باشد، بله؛ متن می‌گوید حتی اگر دین حال باشد، مضمون‌له نمی‌تواند قبل از انقضای مدت از ضامن مطالبه کند.

مضمون‌له در این ماده چه کسی است؟

کسی که طلب او موضوع ضمان است و در این ماده از ضامن مطالبه می‌کند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←