این ماده دربارهٔ وقف کردن مالی برای دو گروه از افراد است: کسانی که الان وجود دارند (موجود) و کسانی که هنوز وجود ندارند (معدوم).
اگر کسی مالی را هم برای موجود و هم برای معدوم وقف کند، این وقف نسبت به سهم موجود صحیح است و نسبت به سهم معدوم باطل است.
یعنی آن قسمت از وقف که به افراد موجود میرسد درست است و آن قسمت که به افراد هنوز به دنیا نیامده یا وجود ندارند تعلق میگیرد، بیاعتبار است.