این ماده میگوید اگر کسی بخواهد از یک شخص محجور (کسی که در امور مالی خود محدودیت قانونی دارد) یا از شخصی که فوت کرده است، ضامن شود، این کار درست و معتبر است.
منظور از «ضامن شدن» این است که شخص تعهد میکند دین یا بدهی مربوط به آن شخص را بپردازد. متن ماده فقط همین حکم کلی را بیان کرده و دربارهٔ جزئیات، شرایط یا آثار آن توضیحی نداده است.