بر اساس این ماده، کسی که وکالت میدهد (موکل) باید دو دسته هزینه را به وکیل بدهد: اول، همهٔ مخارجی که وکیل برای انجام کار وکالت کرده است؛ دوم، اجرت یا دستمزد وکیل. این حکم یک استثنا دارد: اگر در قرارداد وکالت چیز دیگری گفته شده باشد، همان ترتیب قرارداد ملاک است.
مثلاً ممکن است در قرارداد نوشته شده باشد که وکیل خودش برخی هزینهها را بپردازد یا اجرت به شکل دیگری حساب شود. در این صورت، به جای قاعدهٔ بالا، توافق طرفین اجرا میشود.