این ماده یک حکم کوتاه و کلی میگوید: اگر کسی مالی را وقف کند و هدفی که برای آن وقف تعیین شده، هدفی غیرمشروع باشد، آن وقف باطل است.
یعنی برای درستی وقف، فقط این کافی نیست که مالی وقف شود؛ بلکه مقصودی که قرار است از درآمد یا مال وقفشده به آن رسیدگی شود هم باید مشروع باشد. اگر آن مقصود مشروع نباشد، وقف بیاعتبار است.
این ماده توضیح نمیدهد که چه چیزی «مشروع» و چه چیزی «غیرمشروع» است و دربارهٔ شرایط دیگر وقف یا آثار بطلان هم چیزی نمیگوید؛ متن فقط همین حکم کلی را بیان کرده است.