این ماده یک تعریف ساده از «وکالت» ارائه میدهد. بر اساس آن، وکالت یک قرارداد (عقد) است که در آن یکی از دو طرف، طرف دیگر را به عنوان نایب خود انتخاب میکند تا کاری را به جای او انجام دهد.
به زبان ساده: کسی که وکالت میدهد، میخواهد کارش توسط فرد دیگری انجام شود و آن فرد از طرف او و به جای او عمل میکند. متن این ماده فقط همین تعریف کلی را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات، شرایط یا آثار وکالت چیزی نمیگوید.