این ماده دو حالت را بیان میکند. اول: اگر منافع مالی برای مدت موقت به شخص دیگری تعلق داشته باشد، همان مال را میتوان وقف کرد. دوم: اگر در ملکی حق ارتفاق وجود داشته باشد، وقف آن ملک جایز است، بدون اینکه به آن حق ارتفاق خللی وارد شود.
منظور از «منافع» بهره و استفادهای است که از مال برده میشود. «حق ارتفاق» نیز حق خاصی است که در ملک برای دیگری وجود دارد. متن ماده تعریف کاملی از این اصطلاحات ارائه نمیدهد و فقط حکم وقف را در این دو حالت روشن میکند.