ماده ۶۳۵ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

عاریه عقدی است که به موجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه میدهد که از عین مال او مجاناً منتفع شود. ‌عاریه دهنده را معیر و عاریه گیرنده را مستعیر گویند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

ماده ۶۳۵ قانون مدنی عاریه را تعریف می‌کند: عاریه یک قرارداد (عقد) است که در آن یکی از طرفین به طرف دیگر اجازه می‌دهد از خودِ مال او به صورت مجانی استفاده کند.

به کسی که مال را برای استفاده مجانی در اختیار می‌گذارد «معیر» و به کسی که از آن استفاده می‌کند «مستعیر» می‌گویند.

در این متن به پرداخت پول اشاره نشده و تأکید شده که بهره‌مندی از عین مال «مجاناً» یعنی بدون عوض مالی است.

مصادیق واقعی

علی دوچرخه خود را به مریم می‌دهد تا یک هفته بدون پرداخت پول از آن استفاده کند؛ علی معیر و مریم مستعیر است.
مریم به علی اجازه می‌دهد کتابش را به صورت مجانی مطالعه کند؛ این یک عاریه است.

سؤالات پرتکرار

عاریه چه نوع قراردادی است؟

بر اساس این ماده، عقدی است که یکی از طرفین به طرف دیگر اجازه می‌دهد از عین مال او مجاناً منتفع شود.

به طرفین عاریه چه می‌گویند؟

به عاریه‌دهنده «معیر» و به عاریه‌گیرنده «مستعیر» گفته می‌شود.

آیا در عاریه باید پولی پرداخت شود؟

این ماده استفاده را «مجاناً» معرفی کرده است؛ یعنی بهره‌مندی از عین مال بدون عوض مالی.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۶۳۵ قانون مدنی — لویادسک