این ماده دربارهٔ کسی است که مالی را بهعنوان امانت نزد او میگذارند (به او «امین» میگویند). طبق این ماده، امین فقط تا حدی مسئول حفظ و نگهداری مال امانتی است که در توان او باشد؛ اگر حادثهای پیش بیاید که جلوگیری از آن از قدرت او بیرون باشد، او مسئول نیست.
به زبان ساده، امین تنها وظیفه دارد کاری را که در توانش است برای حفظ امانت انجام دهد. اما اگر مثلاً حادثهای طبیعی یا اتفاقی رخ دهد که هیچکس نمیتوانست آن را دفع کند، امین بابت از بین رفتن یا آسیب دیدن مال امانتی مسئول شناخته نمیشود.
این متن یک قاعدهٔ کلی است و معیار مسئولیت را به توان و اقتدار امین گره میزند؛ یعنی هرجا دفع واقعه از اختیار و توان او خارج باشد، مسئولیتی بر او نیست.